Lampionnen maken

Vandaag is het een prachtige dag om bladeren te zoeken. Het is droog en het zonnetje schijnt. Ze gaan naar het park. Veel bladeren zijn niet groen meer. Maar bruin. En geel. En rood. Er liggen ook al heel veel bladeren op de grond. Het is namelijk herfst. ‘Zoek maar wat mooie bladeren uit,’ zegt moeder. Daar gaan ze later mee knutselen. Wolf kiest twee gele ovale bladeren uit en een rood blad dat lijkt op een hand. Cato kiest alleen maar rode bladeren. Ze hebben allemaal een andere vorm. ‘Kijk, grote eikeltjes!’ roept Wolf. ‘Bijna. Dat zijn kastanjes,’ legt moeder uit. ‘Pak maar mee. Voor op de herfsttafel thuis. Als ze thuis zijn gaan ze knutselen. Ze krijgen ieder een stevig, doorzichtig blad papier. Hier leggen ze hun bladeren op. ‘Willen jullie er ook glitters bij?’ Vraagt moeder. Dat willen ze wel. Het zijn onhandige potjes. Ze hebben een heel grote opening. Dus het komt ook allemaal op de tafel terecht. ‘O, nu is de tafel wel heel feestelijk geworden,’ lacht moeder. De bladeren en glitters liggen nu op het doorzichtige vel. Moeder legt op beide kunstwerken nog een doorzichtig blad. ‘Is het nu klaar?’ vraagt Cato. ‘Nu ga ik het lamineren,’ antwoordt moeder. ‘Wat is dat, lanimeren?’ vraagt Wolf. ‘Dat zul je zien, kijk maar.’ En moeder haalt beide kunstwerken door het lamineerapparaat. Bliep - tik - zzzrrrrrrr - bliep doet het apparaat. ‘Wauw!’ Roepen ze tegelijk. Nu zijn de blaadjes en glitters heel mooi te zien. Ze nieten het zo vast dat het twee kokers zijn geworden. Dan nog een pijpenrager en een fietslampje eraan. En nu zijn het prachtige lampionnetjes geworden. ‘Mooi hè?’ vraagt moeder. ‘Nu zijn jullie klaar om langs de huizen te lopen vanavond.’ Wolf en Cato stralen.